Alles

De wereld verandert omdat jij een andere waarheid ontdekt dan die de afgelopen eeuwen geloofd werd.

Het is de waarheid van het hart; dat alles één is. Alles is bewustzijn. Bewustzijn is liefde. Eenheid.

 

Jij bent dit.

 

Dit ben je altijd geweest, dit ben je nu en dit zal je altijd zijn.

Dit hoef je dus niet te worden, noch kun je eraan ontsnappen.

Dit is jouw thuis.

Dit kun je niet vinden, want dit heeft jou nooit verlaten.

Dit kun je niet oproepen en niet onderdrukken.

Dit is zo dichtbij dat er geen ruimte is om te overbruggen noch tijd om in te reizen.

 

Jij weet dit. Ergens.

 

Jij voelt je uitgenodigd en verleid  terug te keren

naar het huis dat je nooit verlaten hebt.

Ja, dat is een vol-ledig egocentrische en (vaak) eenzame reis.

Ja, een reis van verliezen, sterven en rouw.

En ja, die ogenschijnlijke reis mag jij in jouw eigen tempo, op jouw eigen manier afleggen.

 

De herkenning van dit, van ‘wie of wat’ je dus eigenlijk bent,

voorbij en voorafgaande dat wat je altijd als jij hebt beschouwd,

is een plotselinge en radicale verschuiving in jou wég van dat standpunt.

Het is het moment dat de Geliefde het overneemt

en het leven weer wordt waargenomen en geleefd vanuit een centrumloos centrum,

een eindeloze ruimteloosheid, waarin alles verschijnt in en als zichzelf.

Angst en verlangen kunnen daarbinnen niet bestaan.

Je hoeft - en kan - nergens meer naartoe of vandaan

en er wordt een diepe ontspanning ervaren in het spel van het leven.

 

Tot het uiteindelijke onvermijdelijke punt dat de tijd verdwijnt en alle verhalen,

zelfs die van de liefde,

zelfs dit verhaal,

van je afvallen

en er niets meer is dan DIT.

 

Je zal wegzakken in een stille leegte die je hart langzaamaan zal doen overstromen,

ver ver voorbij alles wat je ooit maar ook hebt kunnen bedenken.

 

Al is er tegen die tijd niemand meer die daarvan kan genieten.